سیاست کمکپرستاری، بزرگترین آسیب را به جامعه پرستاری وارد کرد/ ورود پرستارنماها به نظام درمان نتیجه آسیب ریشهای در سیاستگذاری پرستاری است
عالیه زمانی کیاسری در گفتوگو با خبرنگار خانه ملت درباره فعالیت پرستارنماها و معرفی تعدادی از افراد فاقد صلاحیت به قوه قضاییه، گفت: بخشی از این مسئله به ضعف نظارت بازمیگردد، اما نمیتوان ریشههای آن را صرفا در نظارت جستجو کرد و باید آسیبهایی را که طی سالهای گذشته در ساختار و سیاستگذاری حوزه پرستاری ایجاد شده نیز مورد توجه قرار داد.
نماینده مردم ساری و میاندورود در مجلس دوازدهم با اشاره به فعالیت افرادی که بدون صلاحیت حرفهای در حوزه پرستاری فعالیت میکنند، اظهار کرد: اینکه افرادی با عنوان پرستار فعالیت کنند در حالی که صلاحیت لازم را ندارند، نشان میدهد باید جایگاه افراد در نظام سلامت به شکل دقیق مشخص باشد و نظارت بر فعالیت آنها نیز جدی گرفته شود.
میراث آسیبزای دهه ۹۰؛ وقتی دورههای کوتاهمدت جایگزین تحصیلات تخصصی شد
وی یکی از آسیبهای ریشهای این حوزه را به سیاست مربوط به ایجاد عنوان کمکپرستار در دهه ۹۰ نسبت داد و گفت: سیاستی که در دوره وزارت هاشمی در دولت آقای روحانی تحت عنوان کمکپرستار دنبال شد، یکی از بدترین و بزرگترین آسیبهایی بود که به جامعه علمی و حرفهای پرستاری کشور وارد شد.
کیاسری ادامه داد: در آن مقطع با این استدلال که کشور با کمبود پرستار مواجه است، دورههایی برای تربیت کمکپرستار تعریف و قرار شد این افراد وارد بیمارستانها شوند پس از آن نیز برخی مجموعهها با عنوان آموزش کمکپرستاری از جوانان پول دریافت کردند و به آنها وعده دادند که پس از دریافت گواهی میتوانند جذب شوند، در حالی که اساسا عنوان و جایگاه مشخصی که به آنها وعده داده شده بود، وجود نداشت.
وی افزود: این روند باعث شد جایگاه علمی و حرفهای پرستاری که نیازمند حداقل ۴ سال تحصیل دانشگاهی و گذراندن مراحل تخصصی است، با دورههایی چند ماهه مقایسه و در مواردی یکسان تلقی شود؛ در حالی که فارغالتحصیل دیپلم از هر رشتهای میتوانست وارد چنین دورههایی شود؛ این مسئله به صورت ریشهای به جایگاه علمی و حرفهای پرستاری آسیب زد و نمیتوان تبعات آن را در شرایط امروز نادیده گرفت.
مطالبات پرستاران همچنان بر زمین مانده است
این نماینده مجلس یکی دیگر از عوامل موثر در این وضعیت را کاهش انگیزه جامعه پرستاری دانست و گفت: مطالبات پرستاران همچنان بر زمین مانده، پرداختها مناسب و به موقع نیست و حمایتهایی که باید در قالب تعرفههای پرستاری، عملکرد و اضافهکار انجام شود، در بسیاری از موارد به شکل مطلوب صورت نمیگیرد.
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، ادامه داد: در اکثریت دانشگاههای علوم پزشکی نگاه حمایتی به کارکنانی که به صورت مستقیم به بیماران خدمت میکنند، کمرنگ است و این مسئله نیز میتواند بر انگیزه و وضعیت حرفهای جامعه پرستاری اثر بگذارد.
ضرورت ورود جدیتر سازمان نظام پرستاری به حوزه نظارت بر فعالیت پرستاران
زمانی کیاسری درباره درخواست سازمان نظام پرستاری برای ورود جدیتر به حوزه نظارت بر فعالیت پرستاران نیز گفت: سازمان نظام پرستاری بخشی از وظیفه ذاتی نظارتی خود را بر عهده دارد و گزارش دادن، مستندسازی و ارائه بازخورد به وزارت بهداشت و همچنین مراجع قضایی از وظایف این سازمان است.
فعالیت پرستارنماها تنها به بخش دولتی محدود نیست
وی تاکید کرد: فعالیت پرستارنماها تنها به بخش دولتی محدود نیست و بخشی از این افراد ممکن است در خارج از بخش دولتی یا در مجموعههای خصوصی فعالیت کنند؛ بنابراین سازمان نظام پرستاری باید در چارچوب وظایف خود نسبت به شناسایی، گزارش و مستندسازی این موارد اقدام کند و اطلاعات را به حوزه وزارت بهداشت و دستگاه قضایی منتقل کند. /
پایان پیام
مشاهدهٔ متن در پایگاه منبع