نقش بحرانمحور پاکستان در عرصه دیپلماسی/مشکل ایران با آمریکا نه کمبود کانال ارتباطی بلکه مسئله بیاعتمادی است
احمد نادری عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی در گفت و گو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره سفرها و ارتباطات فیلد مارشال عاصم منیر گفت: این سفرها به ویژه به تهران را نمیتوان صرفا یک سفر دیپلماتیک میان دو همسایه تلقی کرد. این سفرها در میانه یکی از پیچیدهترین بحرانهای امنیتی منطقه انجام شد. بحرانی که یک سوی آن ایران و سوی دیگر آن آمریکا قرار دارند و مسئله تنگه هرمز، تحریمها، محاصره دریایی و آینده مذاکرات، به گره اصلی آن تبدیل شده است.
نماینده مردم تهران، ری، شمیرانات، اسلامشهر و پردیس در مجلس ادامه داد: در چنین شرایطی ورود فرمانده ارتش پاکستان به میدان دیپلماسی، خود حامل یک پیام مهم است که اسلامآباد تلاش میکند نه فقط یک پیامرسان بلکه بهعنوان یکی از بازیگران مؤثر در مدیریت بحران منطقه شناخته شود.
وی با بیان اینکه بر اساس روایت رسمی، سفر منیر با هدف تنشزدایی، جلوگیری از تشدید درگیری، بازگشایی تنگه هرمز و فراهم کردن زمینه برای حلوفصل مذاکرهای اختلافات انجام شد، افزود: او با مقامات کشورمان از جمله آقایان عراقچی، محسن رضایی و دیگر مقامهای ارشد ایرانی دیدار کرد و مقامهای دو طرف از گفتوگوهای سازنده و دستاوردهای دیپلماتیک ارزشمند سخن گفتند. اما در کنار این روایت مثبت نشانههایی وجود دارد که نشان میدهد ماموریت منیر بسیار دشوارتر از آن چیزی بوده که در بیانیههای رسمی منعکس شده است.
مشکل ایران با آمریکا نه کمبود کانال ارتباطی بلکه مسئله بیاعتمادی است
این نماینده مجلس در دوره دوازدهم با اشاره به اینکه مهمترین نکته در ارزیابی این سفر مسئله اعتماد است، اضافه کرد: مشکل اصلی میان ایران و آمریکا کمبود کانال ارتباطی نیست؛ مشکل، بیاعتمادی است. ایران بارها تاکید کرده که هرگونه توافق جدید تنها زمانی معنا دارد که آمریکا در عمل به تعهدات خود پایبند باشد. بنابراین حتی اگر پاکستان بتواند پیامها را منتقل کند، نمیتواند بهتنهایی مشکل اصلی را حل کند زیرا میانجی زمانی اثرگذار است که بتواند برای اجرای تعهدات طرفین نیز نوعی تضمین یا اهرم ایجاد کند.
عضو کمیسیون اجتماعی مجلس تصریح کرد: پاکستان در برابر تهران چنین اهرمی ندارد و در برابر واشنگتن نیز از قدرت کافی برای تضمین رفتار آمریکا برخوردار نیست. از این منظر شاید مهمترین نکته درباره سفر عاصم منیر این باشد که پاکستان میانجی قدرتمندی نیست، اما میانجی مهمی است و این دو مفهوم با یکدیگر تفاوت دارند.
نادری اضافه کرد: اهمیت اسلامآباد از آنجا ناشی میشود که با طیفهای مختلف قدرت در منطقه ارتباط دارد و همزمان میتواند با تهران، واشنگتن، ریاض و آنکارا گفتوگو کند. همین موقعیت به پاکستان اجازه میدهد کانال ارتباطی باقی بماند حتی اگر نتواند تصمیم نهایی را به طرفین تحمیل کند.
عضو هیأت رئیسه مجلس شورای اسلامی در پایان خاطرنشان کرد: در واقع نقش پاکستان را بهتر است دیپلماسی بحرانمحور نامید یعنی دیپلماسیای که الزاما برای حل ریشهای بحران طراحی نشده، بلکه هدف فوری آن جلوگیری از فروپاشی کامل وضعیت و خریدن زمان برای مذاکرات بعدی است. اگر این برداشتم درست باشد دستاورد اصلی سفر منیر نه توافق نهایی بلکه حفظ کانال ارتباطی میان تهران و واشنگتن بوده است./
پایان پیام
مشاهدهٔ متن در پایگاه منبع