۶۲ درصد نقدینگی کشور در تهران متمرکز شده است

هادی قوامی، در گفت و گو با خبرنگار خانه ملت، با اشاره به ظرفیت‌های بالقوه اقتصادی و طبیعی کشور و ضرورت هدایت صحیح منابع، اظهار کرد: ایران یک جهان کوچک است؛ چراکه هم در منابع طبیعی و خدادادی، هم در نیروی انسانی و هم در سرمایه ظرفیت‌های قابل توجهی داریم، اما متأسفانه نتوانسته‌ایم این گنج را به پایانی برای رنج‌های مردم تبدیل کنیم.

نماینده مردم اسفراین در مجلس شورای اسلامی افزود: امروز مردم با رنج بیکاری، تورم، نابرابری و فقر مواجه هستند و این مسائل متأسفانه روزبه‌روز عمق بیشتری پیدا می‌کند.

تمرکز نقدینگی؛ عامل تشدید نابرابری منطقه‌ای

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس با انتقاد از نحوه توزیع نقدینگی در کشور تصریح کرد: این جای سؤال دارد که چرا باید ۶۲ درصد از نقدینگی ۱۸ میلیون و ۲۰۰ هزار میلیارد تومانی کشور در استان تهران باشد؟ نقدینگی باید روی نقشه سراسر ایران، از غرب رفیع تا شرق وسیع کشور و از شمال بارانی تا خلیج همیشه فارس، متناسب با ظرفیت‌های مناطق مختلف توزیع شود.

وی تأکید کرد: اگر نقدینگی به شکل مناسب در سراسر کشور توزیع شود، به معنای توزیع مناسب امکانات و فرصت‌های اقتصادی و در نهایت توزیع متوازن نیروی انسانی نیز خواهد بود.این مسئله یکی از موضوعات اصلی است که باعث رنج مردم می‌شود و باید برای اصلاح آن چاره‌اندیشی کرد.

افزایش هزینه‌ها بدون نتیجه باید متوقف شود

وی با بیان اینکه «جلو ضرر را از هر جا بگیریم، منفعت است»، اظهار کرد: باید به تدبیر درست امور بازگردیم و از سیاست‌ها و رفتارهایی که موجب افزایش هزینه‌ها بدون ایجاد فایده و نتیجه می‌شوند، به شدت پرهیز کنیم.

قوامی بر ضرورت افزایش بهره‌وری تأکید کرد و گفت: باید بهره‌وری را به مفهوم واقعی آن افزایش دهیم و هر منطقه را متناسب با استعداد و ظرفیت خودش رشد دهیم.

عضو کمیسیون برنامه و بودجه مجلس در پاسخ به سؤالی درباره چرایی افزایش نقدینگی در اقتصاد کشور نیز گفت: نقدینگی در ابتدای انقلاب حدود ۲۵۰ میلیارد تومان بود، اما اکنون از مرز ۱۸ میلیون و ۲۰۰ هزار میلیارد تومان عبور کرده و همچنان نیز در حال رشد است. رشد نقدینگی بیش از ۳۰ درصد است و این روند می‌تواند همه چشمه‌های جوشان اقتصاد را خشک کند.

قوامی در پایان خاطرنشان کرد: باید به اجرای صحیح امور بازگردیم و اجازه دهیم شایستگان در هر رشته و فعالیتی امور را به دست بگیرند و تصمیمات شایسته اتخاذ شود تا کار شایسته جایگاه واقعی خود را پیدا کند./

پایان پیام