الهیات جنگ در رژیم صهیونیستی، موتور محرکه توسعه طلبی و اشغالگری/ فهم درست از سیاست‌های جنگی رژیم، بدون واکاوی لایه‌های هویتی حاکم بر جامعه آن ممکن نیست

به گزارش خانه ملت، دفتر مطالعات فرهنگ و آموزش مرکز پژوهش‌های مجلس در گزارش «ریشه‌های الهیاتی «جنگ» در رژیم صهیونیستی» آورده که هرگونه ارزیابی از رفتار نظامی این رژیم، بدون درک محرک‌های هویتی و دینی مؤثر بر راهبردهای آن، ناقص و گمراه کننده خواهد بود.

این پژوهش که با نقد کفایت تحلیل‌های صرفاً جغرافیایی، سیاسی و امنیتی انجام شده، استدلال می‌کند که جامعه رژیم صهیونیستی نه یکپارچه، بلکه متشکل از چهار طیفِ سکولار، سنتی، مذهبی-ملی گرا و حریدی است که هرکدام برداشت متفاوتی از مفهوم و کارکرد جنگ دارند. با این حال، یافته‌های کلیدی این گزارش نشان می‌دهد که علی‌رغم اینکه بدنه اصلی ارتش را طیف سکولار تشکیل می‌دهد، جریان صهیونیسم مذهبی (مذهبی-ملی گرا) با نفوذی فراتر از وزن جمعیتی خود، نقش محوری در تعیین سیاست‌های جنگی و ایدئولوژی حاکم بر نیروهای نظامی ایفا می‌کند.

بر اساس این پژوهش، مکتب فکری خاخام کوک (پدر و پسر) پایه و اساس ایدئولوژی صهیونیسم مذهبی را شکل می‌دهد که بر اساس آن، جنگ‌های معاصر رژیم صهیونیستی دارای «قداست و مشروعیت الهی» تلقی شده و تأسیس این رژیم، «آغاز فرایند رستگاری» دانسته می‌شود، در این چارچوب، جنگ نه به عنوان ابزاری سیاسی، بلکه یک فریضه دینی برای تحقق وعده‌های توراتی، به ویژه تصرف و تسلط کامل بر «سرزمین موعود» (از نیل تا فرات) تعریف می‌گردد.

یکی از مهم‌ترین یافته‌های این گزارش، تأکید بر ابعاد غیرمادی جنگ در الهیات یهود است به طوری که عناصری همچون دعا، توبه و قرائت تورات نیز در کنار تسلیحات مادی، در تحقق پیروزی مؤثر دانسته شده و طیف حریدی، طلاب مدارس دینی را به عنوان «لشکر معنوی» و مکمل نبرد زمینی ارتش معرفی می‌کند.

در بخش دیگری از این پژوهش، به یکی از حساس ترین گسل‌های اجتماعی در سرزمین‌های اشغالی اشاره شده است. شکاف عمیق میان جریان سکولار که بار اصلی جنگ و اقتصاد را بر دوش می کشد، و جریان حریدی که بر معافیت از خدمت نظامی و دریافت یارانه‌های دولتی اصرار دارد. این شکاف به عنوان یک آسیب پذیری راهبردی معرفی شده است که می‌تواند در عملیات‌های شناختی و جنگ رسانه ای محور مقاومت، به ویژه در بحران‌های طولانی، مورد بهره برداری قرار گیرد؛ هرچند پژوهش تأکید دارد که تهدیدات خارجی، گاه به کاهش موقت این شکاف‌ها و افزایش انسجام داخلی منجر می‌شود.

در نهایت، این گزارش به دستگاه‌های مسئول در کشور توصیه می‌کند که از ظرفیت گسل‌های اجتماعی-الهیاتی برای تقبیح سیاست‌های رژیم صهیونیستی در افکار عمومی جهانی و جامعه داخلی آن بهره برداری کنند همچنین پیشنهاد شده که دیپلماسی کشور با ایجاد روایتی متقابل، به ویژه تفکیک آیین یهودیت از الهیات جنگ افروز صهیونیسم مذهبی، زمینه جلب همراهی جوامع بین الملل و حتی یهودیان خارج از فلسطین اشغالی را با نقد سیاست‌های توسعه طلبانه و اشغالگرانه این رژیم فراهم آورد.

متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید. /